ده درس مهم امر به معروف و نهی از منکر
* امر به معروف، نشانه عشق انسان به مكتب است.
* امر به معروف، نشانه علاقه انسان به سلامت جامعه است.
* امر به معروف، نشانه فطرت بيدار جامعه است.
* امر به معروف، مايه تشويق نيكوكاران جامعه است.
* امر به معروف، مايه تذكر و آگاه كردن افراد جاهل است.
* امر به معروف و نهى از منكر، گاز و ترمزى است كه ماشين جامعه را هدايت مىكند.
* امر به معروف و نهى از منكر والدين است كه اساس تربيت كودك را تشكيل مىدهد.
* امر به معروف، سبب دلگرمى و تقويت افراد كم اراده مىشود.
* امر به معروف، نشانه حضور در صحنه است.
* نهى از منكر، جبران كننده كمبود تقواى بعضى از افراد جامعه است.
* امر به معروف، جامعه را رشد مىدهد و نهى از منكر، جامعه را از سقوط نجات مىدهد.
* امر به معروف و نهى از منكر، نشانه غيرت دينى و احساس مسئوليت است.
* امر به معروف و نهى از منكر، نوعى نظارت عمومى است.
داستان حضرت ابراهیم:
حضرت ابراهيم كه عموى خود را بت پرست مىديد، براى بازداشتن او از اين كار به او گفت: اين مجسمههايى كه شما پايبند عبادت آنها شدهايد، چه معنا دارد؟ «اِذْ قالَ ِلاَبيهِ و قَوْمِه ما هذِه التَّماثيلُ التَّى اَنتُم لَها عاكِفُون»
از اين بيان بسيار كوتاه، به چند اصل مهم در امر به معروف و نهى از منكر پى مىبريم:
1- كسى كه امر به معروف مىكند، بايد از رشد و كفايت خاصى برخوردار باشد.
2- در امر و نهى شرط سنى وجود ندارد. «قالَ ِلاَبيه»
3- امر و نهى را از نزديكان شروع كنيم. «قالَ ِلاَبيه»
4- در نهى از منكر، ابتدا از منكرات بزرگ شروع كنيم. «ما هذِهِ التَّماثيل»
5 - در امر و نهى، مردم را به كرامت و شخصيت خودشان متوجه سازيم. «اَنتُم لَها عاكِفُون»
6- در نهى از منكر، گاهى بايد يك نفر در برابر گروهى قرار گيرد. «ِلاَبيهِ و قَوْمِه»
7- در امر و نهى با شيوه سؤال، وجدانها را بيدار كنيم. «ما هذِهِ التَّماثيل»
8 - در امر و نهى، قاطعيت و صراحت داشته باشيم. «اَنْتُم وَ آبائكُم»
بهترین امت:
قرآن خطاب به مسلمانان مىفرمايد: «كُنْتُم خَيرَ اُمَّةٍ اُخرِجَت لِلنّاسِ تَأمُرُونَ بِالْمَعروفِ و تَنْهَوْن عن الْمُنكَرِ تُؤمِنُونَ بِاللّه» شما بهترين امتى هستيد كه بر مردم ظاهر شدهايد؛ به شرط آنكه امر به معروف و نهى از منكر كنيد.
امر به معروف كارى است كه خداوند انجام مىدهد:
«اِنَّ اللّهَ يَأمُرُ بِالعَدْلِ و الاِحسانِ»
چنانكه امر به منكر كار شيطان است:
«الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الفَقرَ و يَأمُرُكُم بِالفَحشاء»
امر به معروف يك وظيفه عمومى است. قرآن مىفرمايد: تمام مردان و زنان با ايمان نسبت به يكديگر حق ولايت دارند تا يكديگر را به معروف سفارش كنند و از منكر باز دارند.
البتّه همواره در قرآن، امر به معروف، مقدم بر نهى از منكر به كار رفته است تا بفهماند كه كارها را از راه مثبت پيگيرى كنيد و در جامعه، تنها انتقاد كننده نباشيد.
منبع : askdin.com
|
